Εξοπλισμος

Κρουστικός Υπέρηχος (Sonic Shockwave):

Η εξωσωματική θεραπεία με χρήση κρουστικού υπερήχου αποτελεί την πλέον σύγχρονη, ασφαλή και αποτελεσματική μέθοδο φυσικοθεραπείας για την αντιμετώπιση μεγάλου αριθμού μυο-σκελετικών παθήσεων (άκανθα πτέρνας, πελματιαία απονευρωσίτιδα, ασβεστοποιός τενοντίτιδα, trigger points κ.ά.), αποφεύγοντας να οδηγηθεί ο ασθενής σε ένα πιθανό χειρουργείο. Τα εστιασμένα κρουστικά κύματα προσδιορίζονται σαν ακουστικός παλμός καθώς προσκρούουν κατά την διάρκεια της εφαρμογής της θεραπείας πάνω στον ιστό ενεργοποιώντας τους αυτόματους μηχανισμούς φυσικής επούλωσης του οργανισμού. Οι παράμετροι που σχετίζονται με την διαδικασία της πρόσκρουσης του κύματος αυτού είναι η πίεση, η πυκνότητα της ενέργειας στην επιφάνεια που εστιάζεται, η δύναμη και η ισχύς οι οποίες ρυθμίζονται από τον φυσικοθεραπευτή. Επιπροσθέτως, τα ηχητικά κύματα υψηλής εντάσεως διεγείρουν τις επιδερμικές ίνες των περιφερειακών νεύρων που ενεργοποιούν τους μηχανισμούς αποφυγής του πόνου στο οπίσθιο κέρας του νωτιαίου μυελού (θεωρία ελέγχου της Πύλης του Πόνου) επιτυγχάνοντας άμεση βιοανάκαμψη των ιστών που έχουν κάποια μυο-σκελετική παθολογία.

TECAR

Η θεραπεία TECAR είναι μια καινοτομία στο χώρο της αποκατάστασης. Βασίζεται στην εκπομπή ραδιοκυμάτων. Είναι η πρώτη φορά που μια συσκευή παράγει ενδογενώς θερμότητα. Όλα τα φυσικά μέσα ως σήμερα στέλνουν εξωτερικό ερέθισμα στο εσωτερικό του σώματος. Με την συγκεκριμένη θεραπεία η θερμότητα δημιουργείται από το ίδιο το σώμα του ασθενούς. Αυτή η διεργασία κάνει τη θεραπεία πιο αποτελεσματική και σαφώς πιο γρήγορη. Η αίσθηση είναι ευχάριστη και η εμπειρία του ασθενούς μοναδική. Τα αποτελέσματα είναι εμφανή από την πρώτη κιόλας θεραπεία.Η θεραπεία βασίζεται στην εναλλαγή ιόντων στο εσωτερικό του σώματος. Αποτέλεσμα αυτής είναι η αύξηση της θερμοκρασίας στους ιστούς, η υπεραιμία, η δραστική μείωση του πόνου κ.α.

Laser:

Το (Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation) είναι ένας όρος ο οποίος αποδίδεται στα ελληνικά ως ενίσχυση φωτός με εξαναγκασμένη εκπομπή ακτινοβολίας και καλύπτει τόσο τις συσκευές που την παράγουν όσο και την αντίστοιχη ακτινοβολία. Η λειτουργία των Laser ερμηνεύεται από τη θεωρία της κβαντικής μηχανικής και της θερμοδυναμικής. Έχουν βρεθεί πολλά υλικά με τα απαραίτητα χαρακτηριστικά για να αποτελέσουν ενεργό υλικό των Laser, με αποτέλεσμα τη δημιουργία πολλών τύπων Laser με διαφορετικά χαρακτηριστικά, που χρησιμοποιούνται σε μεγάλο εύρος εφαρμογών. Στη φυσικοθεραπεία, το Laser έχει αντιφλεγμονώδη δράση και ενδείκνυται για επιπολής βλάβες που προκύπτουν σε οστά, χόνδρους, συνδέσμους και τένοντες.

Υπέρηχοι:

(Ultrasound) ονομάζεται το μηχανικό κύμα με συχνότητα μεγαλύτερη από αυτήν που μπορεί να ακούσει ο ανθρώπινος ους (περίπου 20.000 Hz). Ο υπέρηχος είναι ένα μηχάνημα, το οποίο χάρη εις ένα αισθητήρα που βρίσκεται στην κεφαλή επαφής, μετατρέπει την ηλεκτρική ενέργεια σε μηχανικές δονήσεις (ηχητικά κύματα) τα οποία μεταδίδονται στα ενδότερα στρώματα του δέρματος, προσφέροντάς τους μηχανικά, βιολογικά και θερμικά αποτελέσματα. Στην φυσικοθεραπεία χρησιμοποιούμε τον θεραπευτικό υπέρηχο σε αντίθεση με τον διαγνωστικό υπέρηχο που χρησιμοποιούν οι γιατροί. Η διαφορά τους έγκειται στο ότι ο μεν ιατρικός-διαγνωστικός υπέρηχος εκπέμπει ηχητικά κύματα με μεγαλύτερη γωνία πρόσκρουσης, σκιαγραφώντας οτιδήποτε ήθελε συναντήσουν μπροστά τους (βοηθώντας στην διάγνωση), ο δε φυσικοθεραπευτικός υπέρηχος εκπέμπει μικρότερης γωνίας πρόσκρουσης ηχητικά κυμάτα, διαπερνώντας τα μαλακά μόρια των ιστών (τένοντες, οστά κλπ.) προσφέροντάς τους τα θεραπευτικά του αποτελέσματα . Ενδύκνυται για νευρολογικές και ορθοπεδικές παθολογικές καταστάσεις όπως συνδεσμικές κακώσεις, τενοντίτιδες, θυλακίτιδες, οιδήματα, αιματώματα, μυαλγίες, μυϊκές συσπάσεις, οστεόφυτα, σε προβλήματα της σπονδυλικής στήλης κ.ά.

Ηλεκτροθεραπεία:

Είναι γνωστό ότι η ηλεκτροθεραπεία είναι από τις σπουδαιότερες μεθόδους της φυσικοθεραπείας. Σήμερα με τη ραγδαία εξέλιξη της βιοηλεκτρονικής έχει διαδοθεί ευρύτατα και τα αποτελέσματά της την καθιστούν απαραίτητη μέθοδο θεραπείας όχι μόνο σε ορθοπεδικά, ρευματολογικά και νευρολογικά περισταστατικά αλλά σχεδόν σε όλο το φάσμα της ιατρικής. Υπάρχουν πολλών ειδών ρεύματα και εφαρμόζονται ανάλογα με την πάθηση Αναλγητικά ρεύματα TENS Φαραδικά ρεύματα-νέο φαραδικά Διαδιναμικά ρεύματα Γαλβανικά ρεύματα Παλμικά Russian stimulation Ρεύματα του Traebert Ιοντοφόρεση Διασταυρούμενα ρεύματα Biofeedback (Η βίο-ανατροφοδότηση είναι μια θεραπευτική διαδικασία χρησιμοποιώντας ειδικά ηλεκτρονικά ή ηλεκτρικά μηχανήματα για να μετρήσει και να επεξεργαστεί, πληροφορίες του επανατροφοδοτούμενου ιστού δια μέσω ακουστικών ή οπτικών σημάτων.) Inenferential High voltage Ενδεικτικά, τα TENS είναι κατ’εξοχήν αναλγητικά ρεύματα και χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις τραυματισμών και παθήσεων που συνοδεύονται από πόνο όπως : τενοντίτιδες, αρθρίτιδες, συνδεσμικές και μυικές κακώσεις, κατάγματα ,κακώσεις συνδέσμων, αυχενικό σύνδρομο, οσφυαλγία, ισχιαλγία, κακώσεις περιφερικών νεύρων κ.α. Επίσης τα ρεύματα μυικού ερεθισμού ενδείκνυνται για την πρόληψη μυικών και εκφυλιστικών αλλοιώσεων του μυικού ιστού μετά από παρατεταμένη ακινητοποίηση όπως π.χ. σε άτομα της τρίτης ηλικίας, τόνωση της αιματικής κυκλοφορίας και Νευρική διέγερση.

Δινόλουτρο:

Το δινόλουτρο είναι μία μορφή υδροθεραπείας κατά την οποία διοχετεύεται υγρή θερμότητα μέσω κάποιων δινών που δημιουργούνται από μία ηλεκτρική τουρμπίνα. Το δινόλουτρο σαν μέσο επιπολούς αύξησης της θερμοκρασίας προσφέρει περισσότερα από κάθε άλλη μορφή υγρής θερμότητας, διότι από τη μία αυξάνει τη θερμοκρασία των θεραπευομένων περιοχών και από την άλλη, χάρη στις δίνες, αυξάνει τη λεμφική και την αιματική κυκλοφορία βοηθώντας έτσι στην απορρόφηση των οιδημάτων και των αιματωμάτων. Ο ασθενής τοποθετείται σε αναπαυτική θέση και οι δίνες προσανατολίζονται προς τη θεραπευόμενη περιοχή. Σε επώδυνες καταστάσεις ή όταν υπάρχει έντονο οίδημα, οι δίνες προσανατολίζονται σε άλλες κατευθύνσεις και μαλάσσουν την περιοχή εμμέσως. Το δινόλουτρο ενδείκνυται σε οξείες, υποξείες και χρόνιες τραυματικές και φλεγμονώδεις καταστάσεις όπως θλάσεις των μυών, διαστρέμματα, συνδεσμικές κακώσεις, κακώσεις στους τένοντες, αρθρίτιδες στις δύσκαμπτες αρθρώσεις (π.χ. μετά από κάταγμα), προετοιμάζοντάς τες για την εκτέλεση ασκήσεων, σε περιφερικές αγγειακές παθήσεις διότι βοηθά στην αύξηση της κυκλοφορίας του αίματος, σε κακώσεις των περιφερικών νεύρων και κυκλοφορικές ανωμαλίες.

Παραφινόλουτρο:

Το παραφινόλουτρο είναι ένα μέσο επιφανειακής αύξησης της θερμοκρασίας που πλεονεκτεί του νερού, διότι είναι περισσότερο ανεκτό σε υψηλές θερμοκρασίες. Η αύξηση της θερμοκρασίας, με τον τρόπο αυτό, αυξάνει τη ροή του αίματος και την οξυγόνωση της περιοχής λόγω της προκαλούμενης διαστολής των αγγείων. Επίσης αυξάνεται η ενζυματική δραστηριότητα, που έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του μεταβολισμού των περιοχών που θερμαίνονται, ενώ παράλληλα αυξάνεται η ταχύτητα νευρικής αγωγής των ερεθισμάτων. Έτσι στις περιοχές που θερμαίνονται παρατηρείται χαλάρωση του μυικού σπασμού και της σκληρότητας των αρθρώσεων, ελάττωση του πόνου και μείωση έως και πλήρη αποδρομή της φλεγμονής και του οιδήματος. Ενδείκνυται σε υποξείες και χρόνιες τραυματικές και φλεγμονώδεις καταστάσεις κυρίως των άκρων. Έτσι χρησιμοποιείται ευρύτατα μετά από κατάγματα, στις οξείες και χρόνιες εκφυλιστικές αρθροπάθειες, στη ρευματοειδή αρθρίτιδα και μετά από ακινητοποιήσεις για την κινητοποίηση δύσκαμπτων αρθρώσεων.

Διαθερμίες:

Οι διαθερμίες μικροκυμάτων είναι συσκευές εκπομπής ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας ραδιοφωνικής συχνότητας. Η ηλεκτρομαγνητική ενέργεια όπως διαδίδεται μέσα στους ιστούς, απορροφάται από αυτούς και μετατρέπεται σε θερμότητα. Οι ιστοί υψηλής περιεκτικότητας σε νερό, όπως ο μυικός, απορροφούν υψηλό ποσοστό της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας και θερμαίνονται ανάλογα. Τα ευεργετικά αποτελέσματα της αύξησης της θερμοκρασίας στο βάθος των ιστών είναι η βελτίωση της αιματικής και λεμφικής κυκλοφορίας, η αύξηση του μεταβολισμού, της τοπικής έκκρισης των αδένων καθώς και των καρδιακών παλμών και των αναπνοών. Επιπροσθέτως, βοηθούν στην ελάττωση του μυικού σπασμού, της αρτηριακής πίεσης και της σκληρότητας των αρθρώσεων. Χρησιμοποιούνται ευρέως σε υποξείες και χρόνιες φλεγμονώδεις και τραυματικές καταστάσεις, όπως η αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα, η επικονδυλίτιδα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η ορογονοθυλακίτιδα και η οστεοαρθρίτιδα. Επίσης έχει διαπιστωθεί ότι βοηθούν σημαντικά σε μυικές και συνδεσμικές κακώσεις, στην προετοιμασία για την κινητοποίηση δύσκαμπτων αρθρώσεων και σε δευτερογενείς μυικούς σπασμούς.